گاهي سخته گفتن اون چيزي که درون ماست
گاهي سخته قبول اينکه عاشق شدي
گاهي سخته قبول اينکه دلت ديگه مال خودتت نيست
مال اونيه که وقتي مي بينيش مي خواي که هر چي داري به پاش بريزي تا فقط يه لحظه

 فقط يه لحظه اونو فقط و فقط براي خودتت داشته باشي
گاهي سخته باور اينکه اوني رو که مي خواستي براي هميشه تنهات گذاشته
گاهي سخته باور اينکه  ديگه اونو نبيني
گاهي سخته قبول اينکه ديگه اميدي براي زنده بودنت نداري
گاهي سخته قبول اينکه تموم لحظه لحظه زندگيت پوچ بوده
گاهي سخته اينکه قبول کني که تو هم شکست خوري
گاهي سخته قبول اينکه دل تو هم شکسته
گاهي سخته که لحظه هات رو فقط با خيلات اون پر کني نه با حضورش
گاهي سخته خاطراتت رو مرور کني وقتي مي دوني که آخرش بدجوري تلخه

 بدجوري دلت رو مي سوزونه
گاهي سخته قبول اينکه دنيات پر از آدمايي شده که حضورت رو احساس نمي کنن
گاهي سخته قبول اينکه احساست بهت دروغ گفته
گاهي سخته خيلي سخته  قبول اينكه... اين كه تنهام گذاشتي

توی این اطاق تاریک جای خالی تو مونده

حرم تبدار نفسها کل عمرم و سوزونده

من از ناباوری خود را پشیمان دیده ام

خدایا اسی و خسته به درگاه تو رو کردم